جستجو

شب شده 
وقتش رسیده از بستر بلند می‌شوی
و به سراغ تاریکی بروی
شاید ایستاده باشد آنجا در اتاق خاموش
با چشمان نابینا،
در یک‌قدمی شمعی که می‌سوزد بیهوده
یا شاید در خیابانی
خوابیده باشد با سایه‌ی مرد آواره
می‌توانی به نام خودش صدایش کنی
به سمتت بر خواهد گشت
و پاسخ خواهد داد:
همه‌جا استم…
حتی در قلب تو که عشق را از یاد برده
و می تپد آن سو تر
از شعله ی شمعی
بیهوده

پایانِ پایان

پایانِ پایان

اینجا که ایستاده ای پایانِ پایان نیست آغازگاه پوسیدن است ای کهولت دیرباور! سو سوی چشمانت را جشن بگیر با آخرین نگاه شگفت‌زده دور نیست فردایی که در کوری مطلق و با سر سرگشته در آلزایمر بتی از قامتت فرو بریزد که مرده بود،...

جاری

جاری

پشیمان نیستم اگر از قطره یی دریایی ساختم بزرگ و باشکوه و فراموشش کردم تا ابد نگاه کن به اعظمت خودت تو دیگر ناچیز نیستی که بریزی در کام تشنه یی بی‌اثر یا روی خاکی که دانه نمی‌دهد از تو تا بجنبی این چنین، آن چنان... ابر خواهی شد و باران در بسامد جدا از من و دوام خواهی...

درمان

درمان

دلم می‌خواهد منتظرت باشم بی قراری کنم آهنگی به یادت گوش بدهم... ترانه یی بنویسم به باران، به باغ، به آفتاب، به بهار پیوندت بزنم تا سبز شوی و گل بیاوری دلم می‌خواهد شکست را دوباره تجربه کنم و با شانه‌های لرزان عاشقانه بگریم بعد ... روزها، ماه ها شاید هم سال ها غرق شوم...