نیهیل یعنی من

گودالی ست عمیق درون همه خوشبختی ها  

بعد از من

تو هرگز تکرار نمی شوی

این شعرها برای تو نیستند عزیزم

عشق،برهنه یی مادرزاد است

برای فردایی که نخواهم بود

سرم را می‌چسبانم به سر بت‌ها

موزون های نا متعارف

وصیت می کنم در مرگ من آیینه ات سازند

زاد روز

زاد روز

برای اقیانوس‌ها زاده شده استبرای آتش‌فشان‌های جاری که سر می‌رونداز جوشیدن و خروشیدنبرای پایان شبی...

نفرت

نفرت

  هیچ‌کس آن‌قدر زشت نیست که سزاوار نفرت من باشد قلبم را نشانه بگیر شلیک کن بی‌هیچ نگرانی عشق...

پوزش

پوزش

از شمابا شما پوزش می‌خواهمای واژه‌های غم‌انگیزکه در شکل هستی خود گیرکرده‌ایدمثل سگی که پارس...